خطاب به مخاطب خاصم
Sedikit demi sedikit,
Saya harus pergi,
Di kota ini, saya tidak punya kawan,
Rumahku dingin dan gelap,
Dan saya diam, seperti satu tembok, seperti satu patung,
Dan saya bertanya pada diriku : jahannam ada di mana ?
Saya harus pergi ...
کم کم
باید بروم
در این شهر یاری ندارم
خانه سرد و تاریک است
و من خاموشم، مثل یک دیوار، مثل یک مجسمه
و از خود می پرسم : جهنم کجاست ؟
... باید بروم
/https%3A%2F%2Fassets.over-blog.com%2Ft%2Fcedistic%2Fcamera.png)